قصّهیِ لجبازانهیِ صدا و سیما یِ جمهوری ِ اسلامی ِ ایران در ادامهیِ پخش ِ آثار ِ "محمّدرضا شجریان"، با وجود ِ اعتراض ِ ایشان، تا بدان جا رسید که...
استاد محمد رضا شجریان از طریق ِ شکایت به قوّهیِ قضایّیه، پیگیر ِ عدم ِ پخش ِ آثار ِشان در صدا و سیما هستند.
استاد در گفت-و-گویي که فایل ِ صوتی ِ آن از طریق ِ سایت ِ «شجریانیها» منتشر خواهد شد، اعلام کردند بهدلیل ِ ادامهیِ پخش ِ آثار ِشان از صدا و سیما، موضوع ِ ممنوعیّت ِ پخش ِ صدا-شان در این رسانه را از طریق ِ مجاری ِ قانونی پیگیری خواهند کرد.
ایشان، همچنین تأکید کردند که، نگران ِ مشکلات ِ احتمالی ِ آتی نخواهند بود و موضوع را تا رسیدن به حقّ ِ خود دنبال میکنند.
:: آورده از "شجریانیها"
|پیادهسازی ِ فایل ِ صوتی|
(لینک ِ نا-مستقیم ِ دانلود ِ گفتههای ِ شجریان در شرح ِ شکایت از صدا و سیما ی ِ عزتالله ِ ضرغامی)
... خواهم آموخت شکایت ِ شجریان نِماد ِ شورش ِ روشمند ِ شهری (اعتراض ِ مدنی ِ حقوق ِ هنرمندی) ست، نه شهرآشوبی!
» همچنین
:: بیداد/ متن ِ نامهیِ محمد رضا شجریان به صدا و سیما یِ علی ِ لاریجانی در سال ِ 1374.
:: وبگل/ شرح ِ شکایت ِ شجریان از حسین ِ شریعتمداری و زورنامهیِ کیهاناش.
![[بالایِ برگه]](http://webgol.persiangig.com/icons/home-24-3.png){kind=icon}
از قدیم گفته اند «تا تنور داغ است بچسبان!» امّا چه را باید
بچسبانی و که را...؟ کسي این بر ما روشن نکرد! یا که بزرگان بر خودِمان سپرده اند،
دانستن ِ سیر-تا-پیاز ِ ماجرا، که مایه از کجا آب خورده و خمیر را به کجا باید
چسباند. و از آنجایي که چندسال و اندي حدّ ِ «بلوغ ِ [...]» را گذرانده و در
علفزار ِ «حقوق ِ [...]» یکچندي چریده ایم، تشخیص و تمییز ِ مرز ِ [...] و
نامشروع بر ما واجبِ... واجبِ... واجب اصلن نیست. که ما، از بطن ِ ماجرا، راه را
با [...]ـي آمده ایم؛ «[...]ـي که دیگراناش میپرستیدند»... پیاده نیآمده ایم و،
با این همه، سوار نیز نبودیم! یا: بر کجاوهیِ هدایتِ امامي، رهبري، مرجعي، تقلیدِ
طریق کرده ایم که، که ما را خبر میکند، چه خمیر را به تنور ِ که بچسبانیم. و یا:
«شیر-آهن-کوه-مَردي _از اینگونه عاشق_ میدانِ خونین ِ سرنوشت به "پاشنهیِ آشیل"
در نوشت.» شیطنت امّا گاه هدایت را وا میگذارد، که فلانی... نه! «آیا نه، یکي
"نه"، بسنده بود که سرنوشتِ مرا بسازد؟»
از این
گونه شیطنتها، چندي که گذشت، "شجریان" کرد: بویِ کباب میآمد،
بادبزن-به-دست کندهیِ معرکه به آتش شکست. چه زغالي، چه زغالي! «...شعله تا مشغول ِ
کار ِ خویش شد / هر نِیاي شمع ِ مزار ِ خویش شد / نی به آتش گفت کین آشوب چیست /
مر تو را زین سوختن مطلوب چیست / گفت آتش: "بیسبب نفروختم! / دعویِ بیمعنیات را
سوختم..."» امّا سیخ و سهپایه کار ِ که بود؟! «ساقیا، جام ِ میام دهْ که
نگارندهیِ غیب / نیست معلوم که در پردهیِ اسرار چه کرد؟!»
ما که کم از خس-و-خاشاک نیستیم؛ تا کبابِمان نکردند مشعل ِ
خیرهیِ تن برمیافروزیم، «زان که به نیمشب ز ِ ره خیل و سوار میرسد»! و از این
خیل ِ شرمساران، دیگر حراملقمهاي، شهرام ِ ناظری، شوالیهوار،
سوار ِ بر سیل ِ سبز ِ خس-و-خاشاک شده؛ دنیای ِ وارونهاي ست، «مرغ تسبیحگویِ و ما
خاموش»؟!
پیوستِ این نوشتار متن ِ تصنیفي ست از
شهرام ِ ناظری، و شاید پسر ِشان "حافظ" (که نشاید به لطف ِ صدا و سیمایِ اسلامی ِ
ایران نام-و-ننگ یافته باشد)، که به شیوهیِ پخشنامههایِ اینترنتی شهر آشفته
است. "وبگل"، با عرض ِ ارادت به اراذل ِ عزیز، شهرام ِ ناظری و گروهِشان، این
شکار را پیشکش به شنوندگانِ بویِ کباب کرده و همواره نیز پذیرایِ مشام ِ [...]
است.
دستپختِ شوالیهیِ آواز ِ ایران را از یکي از پیوندهایِ زیر پیاده کنید.
نشانیهایِ پیادهسازی (Download links)
(چهارراهی)
ای خشم ِ به-جان-تاخته، توفانِ شرر شو!
اى بُغض ِ
گـُلانداخته، فریادِ خطر شو!
اى روىِ برافروخته، خود پرچم ِ رهْ باش!
اى مُشتِ برافراخته،
افراختهتر شو!
اى "حافظِ" جانِ وطن، از خانه برون آى!
از خانه برون چیست؟!
كه از خویش به در شو!
گر شعله فرو ریزد، بشتاب و میاندیش!
ور تیغ فرو بارد، اى
سینه، سپر شو!
خاکِ پدران است که دستِ دگران است،
هان اى پسر-ام،
خانه-نگهْ-دار ِ پدر شو!
دیوارِ مصیبتكدهىِ حوصله بشكن!
شرم آید-ام از این همه صبر ِ
تو؛ ظفر شو!
تا خود جگر ِ روبهکان را بدرانى،
چون شیر درین بیشه، سر-ا-پای،
جگر شو!
مسپار وطن را به قضا-و-قدر، اى دوست!
خود بر سر ِ آن، تن به
قضا داده، قَـدَر شو!
فریاد به فریاد بیافزاى، كه وقت است!
در یک نفس ِ تازه اثرها
ست؛ اثر شو!
ایرانى ِ آزاده! جهان چشم-به-راه است؛
ایران ِ كهن در خطر
افتاده...، خبر شو!
مُشتي «خس-و-خار» اند، به یک شعله بسوزان!
بر ظلمتِ این شام ِ
سیهُفام، سحر شو!
- :: در تماشاگهْ ِ پاییز، شعري از سیاوش ِ کسرایی
- :: فرامرز ِ پایور پرواز کرد
- :: در بارهیِ ایراندخت؛ جایِ خالی ِ زنان در مطبوعات ِ ایران
- :: مدیر ِ مسؤول ِ روزنامهیِ فرهنگ ِ آشتی!
- :: بــه جــای ِ تــشــکـّـر!
- :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ دمي خورده بودیم و گفتند، بس!
- :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ راستی را بوسهیِ تو بوسهیِ بدورد بود؟
- :: استاد محمدرضا شفیعی ِ کدکنی ایران را ترک کرد
- :: به بهانهیِ زادروز ِ حسین ِ علیزاده؛ در وصف ِ تار ِ نیمایِ موسیقی - نانا
- :: افـتـخـار مـیکـنـم کـه شـکـسـت خـورده ام؛ مهدی ِ یزدانی ِ خرم
- :: توقیف ِ یک روزنامه یا توهین به اصحاب ِ رسانه؟
- :: آن کـودتـای ِ سـخـت، این انـقـلـاب ِ نـرم؛ نیم قرن نعمت!
- :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامهنگار، آزاد شد
- :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامهنگار، بازداشت شد
- :: صدای ِ عدالت توقیف شد، اعتماد ِ ملّی در آستانه!
- :: شرح ِ شکایت ِ شجریان از شریعتمداری و زورنامهاش
هرگونه پارهبردای، نَقل و انتشار ِ هر ریخت و رفتار و گفتار و
نوشتاري از این وبلاگ، کلاهبرداری ست و پیگرد ِ قانونی دارد؛
ذکر ِ منبع و گزارش ِ پیوند (Link) پیشکـش! پـیـشـاپـیـش از حق-نگه-داری-تان
متشکّر ایم.