» اشاره| مهدی ِ یزدانی ِ خرم در صفحه‌یِ آخر  ِ شماره‌یِ 984 ِ روزنامه‌یِ توقیف‌شده‌یِ اعتماد ِ ملی یادداشتي نوشت برایِ اعترافات ِ محمد ِ عطریان‌فر __عضو  ِ ارشد ِ حزب ِ کارگزاران ِ سازندگی و مؤسّس ِ روزنامه‌هایِ همشهری، شرق، کارگزارن، هم‌میهن، شهروند ِ امروز__ با عِنوان ِ «افتخار می‌کنم که شکست خورده ام». بازنشر  ِ آن بی‌مناسبت با این سال‌روز و روزها نی‌ست؛ به ویژه پس از تعطیلی ِ وب‌گاه ِ روزنامه‌یِ اعتماد ِ ملی «روزنا». یزدانی ِ خرم، دبیر  ِ بخش ِ فرهنگ و ادب ِ اعتماد ِ ملی، یکي-دو روز پس از انتشار  ِ این یادداشت 12ساعت بازداشت شد.

ارغوان، پنجه‌یِ خونین ِ زمین!
دامن ِ صبح ِ بگیر
وز سواران ِ خرامنده‌یِ خورشید بپرس،
کِی بر این درّه‌ی غم می‌گذرند...
:: هوشنگ ِ ابتهاج (هـ. الف. سایه)

      همصدا با عطریان‌فر، که دست‌اش از قاب ِ کوچک ِ تله‌ویزیون بالاتر رفت، می‌گویم: شکست خوردیم! و حالا قصّه‌یِ دیگري آغاز شده که اصولاً، معنایِ شکست را تعویض کرده است، به کدامین گناه؟ سؤال ِ من این است، به کدامین قانون‌گریزی این‌طور با فرزندان ِ شریف این خاک چنین برخورد می‌شود، و انواع ِ "مشایی"ها، "کردان"ها و "علی‌آبادی"ها و... اقمار  ِشان، مصداق پیروزی و دموکراسی هستند؟ که، اگر «پیروز» ایشان هستند، ما می‌خواهیم همان «شکست‌خوردگان» باشیم! که، اگر تصویر این است، آری پیروزی از آن ِ شما و شکست از آن ما. بسیاري از همین شکست‌خوردگان ِ زخم‌خورده، داغ-و-درفش هستند و فریادرسی هم نی‌ست. امّا تاریخ راه ِ خود می‌رود و تن‌ها کبود می‌شوند و اعتراف‌ها پخش می‌شود...، زخم ترمیم می‌شود و ذهن و حافظه باقی می‌ماند؛ مثل ِ سنگ.

:: مهدی ِ یزدانی ِ خرم، دوشنبه 12 ِ مرداد ِ 1388.
:: روزنامه‌یِ اعتماد ِ ملی، شماره‌ی ِ 984، صفحه‌ی ِ آخر (PDF).
:: ویرایش ِ زبانی و خطّی از «وب‌گل».

پس از لغو  ِ امتیاز  ِ روزنامه‌یِ صدای ِ عَدالت، به این خبر پرداخته بودم که، در فضای ِ کنونی ِ مطبوعات ِ کشور، "اعتماد ِ ملی" نیز در آستانه‌یِ توقیف قرار دارد. دستگیری ِ سردبیر _محمد ِ قوچانی_ و چند تن از خبرنگاران ِ شاخص ِ این روزنامه، بازداشت ِ 12ساعته‌ی ِ دبیر  ِ بخش ِ فرهنگ و ادب _مهدی ِ یزدانی ِ خرم_ آن هم پس از انتشار  ِ یادداشتي در دفاع از "محمد ِ عطریان‌فر"، و تذکّر  ِ کتبی ِ دفتر  ِ نظارت بر مطبوعات ِ وزارت ِ ارشاد ِ اسلامی، با وجود ِ کناره‌گیری ِ شخص ِ وزیر _ حسین ِ صفارهرندی، مزید بر علّتي شد تا، به عِنوان ِ عضو  ِ کوچکي از این جامعه‌یِ بی‌سر-و-سامان ِ خبرنگاری، به تنگنای ِ مطبوعات، و نه نتایج ِ انتخابات، معترض باشم.
امروز، رسانه‌یِ مطبوعاتی ِ حزب ِ مهدی ِ کروبی در حالي به مرحله‌یِ توقیف خوانده می‌شود که پس از حدود ِ هزار شماره در چهار سال انتشار  ِ پیوسته، اعتماد ِ ملی پرمخاطب‌ترین روزنامه‌یِ نا-دولتی ِ کشور است. از شِمار  ِ حرفه‌ای‌ترین کادر  ِ روزنامه‌نگاری ِ حاضر در ایران با بازترین فضای ِ فکری ِ ممکن، رسانه‌اي را گرد آورده که با وجود ِ گستره‌یِ مخاطبان ِ بسیار، بارها مورد ِ هجوم  ِ افراد ِ ناشناس، و صدمه و آتش‌سوزی و سرقت، قرار گرفته است. با این حال، «رسالت ِ خبرنگاری» تابلویي ست که اعتماد ِ ملی با اتّکا به آن مراحل ِ کمال ِ یک روزنامه‌یِ تمام‌عیار را طی کرده است؛ تأسیس، تیراژ، توفیق، توقیف!
      توقیف ِ یک «روزنامه» با چنین اسم-و-رسمي نه تنها ضربه‌یِ سختي به جامعه‌یِ جامانده‌یِ مطبوعاتی ِ یک کشور  ِ جهان ِ سومی وارد می‌سازد، بل نشان می‌دهد آن‌ها که داعیّه‌یِ اعتلای ِ فرهنگ را دارند چه سان بر تأمین و تداوم ِ حرکت‌هایِ ضروری ِ فرهنگی دام می‌تنند. و البتّه، پرسشي پیش می‌آید: آیا این آقایان، با سودایِ ایجاد ِ فضایِ مهرورزی و فرونشاندن ِ انقلاب ِ مخملی، خود ظرفیّت ِ پذیرش ِ پیروزی را داشته اند؟

چه نرم بود این انقلاب؛ آن‌قدر که سه-چهار روزنامه توقیف و ده-بیست روزنامه‌نگار گرفتار شدند و چندصد و اندي آدم  ِ بی‌کار و بی‌آر، لت-و-پار. مانده ام در مقام  ِ مقایسه، کودتایِ بیست-و-هشت ِ مرداد ِ سی-و-دو را می‌شود در ابعاد ِ انقلاب ِ مخملی ِ هشتاد-و-هشت جا داد یا «در جفایِ خار  ِ دوران، این کجا و آن کجا»؟!
      آن کودتا با همه‌یِ کت-و-کلفتی به این انقلاب ِ نرم-و-نازک طعنه می‌زند که، «به شعر  ِ حافظ ِ شیراز می‌رقصند و می‌نازند / سیه‌چشمان ِ کشمیری و ترکان ِ سمرقندی»[1]. حکایت ِ عجیبي ست. در آن کودتا بود که شاملو و اخوان و فروغ و کسرایی و... سایه سوار  ِ اسب ِ شاخ‌دار  ِ شهرت شدند؛ زبان‌زد ِ مردمان ِ همیشه-در-صحنه، میهمانان ِ «باده و افیون و بنگ»[2]. سهراب پای‌اش می‌لغزید و سمت ِ عرفان خزید؛ سیاست را قطاري می‌دید «که چه خالی می‌رفت»[3]. آن دیگران، سایه و شاملو و فروغ و اخوان، سرآمدان ِ جست-و-خیز  ِ زمان شدند؛ بالي برایِ پرواز به روشنی، بال در بال.

شعله‌اي برکش و برخیز ز  ِ خاکستر  ِ خویش
زان که تا پاک نسوزی نرسی سایه به نور [4]

..:. پی‌نوشت|
1. در غزل ِ «سحر با باد می‌گفتم حدیث ِ آرزومندی...»، استاد محمدرضا شفیعی ِ کدکنی از آن رو این بیت ِ پایانی (مقطع) را با بار  ِ سیاسی می‌داند که در نسخه‌هایِ قدیمی این‌گونه «به خوبان دل مده حافظ ببین آن بی‌وفایی‌ها / که با خوارزمیان کردند ترکان ِ سمرقندی» آمده و در نسخه‌هایِ بعدی به همان صورتي که رفت. اختلاف ِ نسخ ِ موجود و تازگی و کهنگی ِ تاریخ ِ آن، از قول ِ دکتر کدکنی، می‌تواند گواهي بر دست‌بردن ِ شخص ِ حافظ در اصلاح ِ بیت و آراستن ِ آن باشد __ حافظ و خودسانسوری!
وزن ِ این غزل: مفاعیلُن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن.

2. پاره‌اي از «کاوه یا اسکندر؟»، مهدی ِ اخوان ِ ثالث (م. امید)، دفتر  ِ آخر  ِ «شاه‌نامه».
وزن ِ این چهارپاره: فاعِلاتُن فاعلاتن فاعِلُن. «آب‌ها از آسیا افتاده لیک، / باز ما ماندیم و خان ِ این و آن / میهمان ِ باده و ایون و بنگ / از عطایِ دشمنان و دوستان». شهرام ِ ناظری در آلبومي این شعر را اجرا کرده که، به نظر-ام، نظر  ِ دولت ِ نهم را جلب نکرد؛ منتشر نشد.

3. نمی‌دانم این جمله از کدام شعر  ِ سهراب است؛ فقط می‌دانم از هشت کتاب ِ سهراب است.

4. پاره‌اي از «تنگه»، هوشنگ ِ ابتهاج (ه. ا. سایه)، دفتر  ِ «سیاه‌مشق (3)».
وزن ِ غزل: فاعِلاتُن فَعِلاتن فعلاتن فع‌لَن.

5. پاره‌اي از «شبیخون ِ بلا»، سایه، دفتر  ِ «یادگار  ِ خون ِ سرو».
وزن ِ غزل: فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فع‌لن.

6. این پاره از شعر  ِ شاملو بسیار مشهور است: «سال ِ بد / سال ِ باد / شال ِ اشک / سال ِ شک / سال ِ امیدهای ِ بلند و / استقامت ِ کم...» (اگر درست نوشته باشم. در دفتر  ِ «هوای ِ تازه» است. بیش‌تر یاد-ام نی‌ست).

7. سیاوش ِ کسرایی چهارپاره‌اي دارد که اوایل ِ انقلاب محمدرضا شجریان آن را با ارکستر  ِ سمفونیک در آواز  ِ دشتی خوانده است. و این روزها زیاد بر سر  ِ زبان‌ها ست؛ از آن رو که، حسن ِ یوسف ِ زمانی، آهنگ‌ساز  ِ اثر، در هشتاد و چند سالگی بار  ِ خود را بست و رفت.
به یاد ِ آن استاد، بسیاري از وب‌لاگ‌ها تصنیف ِ «اشک ِ مهتاب» را برایِ دانلود رویِ وب سوار کرده اند، با جست-و-جویي کوچک می‌توانید آن را پیاده کنید. فکر می‌کنم این اثر در مجموعه‌یِ بازاری ِ «شجریان ِ 3» یا آلبوم  ِ «گلبانگ ِ شجریان» (نشر ِ ماهور) عرضه شده باشد.

مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، پس از یک گوش‌مالی ِ 12ساعته، آزاد شد. اعتماد ِ ملّی با درج ِ این خبر در پیشانی ِ صفحه‌یِ دوم ِ شماره‌یِ امروز ِ خود، از آزادی ِ دبیر ِ بخش فرهنگ و ادب ِ خود ابراز ِ امیدواری کرد و اظهار داشت، "يزدانی ِ خرّم" که غروب ِ چهارشنبه _14 ِ امردادماه ِ 1388_ در نشر "چشمه" بازداشت شده بود، بامداد ِ روز ِ بعد با پیگیری‌هایِ صورت گرفته آزاد شد.
      «اعتماد ِ ملّی امیدوار است رأفت ِ اسلامی شامل ِ حال ِ روزنامه‌نگاران و فعّالان ِ سیاسی شود، و دیگران نیز در این ایّام  ِ  مبارک [نیمه‌یِ شعبان] آزاد شوند.»

در آستانه‌یِ روز ِ خبرنگار، شماري از خبرنگاران ِ نامی ِ کشور، به دلایل ِ نامعلومي، دستگیر و ممنوع‌الخبر شدند. در این رابطه، جز آنان که در بازداشت به سر می‌برند _افرادي چون، محمّد ِ قوچانی، مهسا امرآبادی، هنگامه شهیدی و..._ افرادِ سرشناس ِ دیگري چون، سردبیر ِ روزنامه‌یِ فرهیختگان، معاون ِ مدیر ِ عامل ِ خبرگزاری ِ ایسنا، و دبیر ِ گروه ِ ادبیّاتِ نشریّات ِ همشهری، شرق، شهروند ِ امروز، هم‌میهن و اعتمادِ ملّی نیز بازداشت شدند.

» اعتمادِ ملّی: مهدی ِ یزدانی ِ خرم، در حالي که در نشر ِ "چشمه" مشغولِ خریدِ کتاب بود، از سویِ افرادِ لباس ِ شخصی به بیرونِ نشر فراخوانده شده و بدون ِ ارائه‌یِ هرگونه حکمي، بازداشت شد. به گفته‌یِ شاهدانِ عینی، لباس ِ شخصی‌ها پس از 15 دقیقه حبس ِ این نویسنده و دبیر ِ گروهِ ادبیّاتِ روزنامه‌یِ اعتماد ِ ملّی در یک وانت، وی را با یک دستگاه خودرویِ پژو به محلّ ِ نامعلومي منتقل کردند...
      گفتني ست، واپسین نوشتاري که از "مهدی ِ یزدانی ِ خرّم" در اعتماد ِ ملّی به چاپ رسـیـد گـفـتـاري در باره‌یِ "محمّد ِ عطریان‌فر" بود با عِنوان ِ «افــتــخــار مـی‌کـنـم کـه شـکـسـت خـورده ام».

ارغوان، بیرق ِ گل‌گون ِ بهار!
تو برافراشته باش
شعر ِ خون‌بار ِ من ای
یاد ِ رنگین ِ رفیقان‌ام را
بر زبان داشته باش
تو بخوان نغمه‌یِ ناخوانده‌یِ من
ارغوان! شاخه‌یِ هم‌خون ِ  جدامانده‌یِ من...

» هوشنگ ِ ابتهاج (ه. ا. سایه)

صَدای ِ عَدالت مدّت‌ها در نمی‌آمد، توقیف‌اش که کردند...؛

تا نباشد ظلمتي نوري نمی‌آید پدید!

..:. تـیـتـر ِ روزنامه‌هایِ صــبــح ِ فــردا (سه‌شنبه، 06/05/1388):
      اعتماد: براساس ِ آخِرين تصميم ِ هيأتِ نظارت بر مطبوعاتِ دولتِ نهم،
      اعتماد ملی: پس از یک دهه فعّالیّت (PDF)،

«روزنامه‌یِ صدای عدالت لغو ِ امتیاز شد»

..:. پس‌نوشت (دوشنبه، 12/05/1388):

روزنامه‌ی ِ "اعتمادِ ملّی" نیز، امروز با دریافت ِ تذکّري از وزارت ِ ارشاد ِ اسلامی ِ دولت ِ نهم، در آستانه‌یِ توقیف قرار گرفت. تابناک، ایسنا و فارس در گزارش‌هایي از تذکّر ِ کتبی ِ دفتر ِ نظارت بر مطبوعات ِ وزارت ِ بی‌وزیر ِ ارشاد ِ اسلامی، به صورتِ نمابر (Fax)، به دفتر ِ اعتماد ِ ملّی خبر دادند. این درحالي ست که سردبیر _محمّدِ قوچانی_ و چند تَن از خبرنگاران ِ این روزنامه هنوز در بازداشتِ غیر ِ قانونی به سر می‌برند و با وجود ِ سابقه‌یِ درخشان ِ مطبوعاتی، به انواع ِ جرائم ِ ضدّ ِ امنیّتی و انحرافی، از سوی ِ روزنامه‌های ِ حامی ِ دولت، محکوم اند. از سوی ِ دیگر فارس، عصر ِ امروز با انتشار ِ خبري مبنی بر حضور ِ حجّت‌الاسلام مهدی ِ کرّوبی، دبیر ِ کلّ ِ حزب ِ اعتماد ِ ملّی، در تجمّعي اعتراض‌آمیز نسبت به نتفیذ ِ حکم ِ ریاست ِ جمهوری ِ دهم، سعی در سنگین‌کردن ِ بار ِ سیاست‌هایِ مجرمانه‌یِ این حزب دارد؛ سیاست‌هایي حق‌جویانه‌اي که جُرم خوانده می‌شوند. با این حال، ساختان ِ بی‌وزیر ِ بهارستان، اگر چه در واپسین روز ِ کار ِ رسمی  ِ دولت ِ نهم به سر می‌بُرد، قیچی ِ سانسور را زمین نگذاشت و «ارشاد» را ملاک ِ آزادی ِ فرهنگی قرار داد.

روزنامه‌یِ اعتمادِ ملّی رسانه‌یِ رسمی ِ حزب ِ مستقلّ ِ مهدی ِ کرّوبی ست که سال ِ 1384 _هم‌زمان با تأسیس ِ  این حزب_ با عِنوان ِ سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی آغاز به  انتشار کرد، و قلم ِ نقد را فراتر از دیدگاه ِ حزبی ِ مسؤولان‌اش چرخاند. با نگاهي به روند ِ خبرنگارانه‌یِ این روزنامه و روی‌کردِ فرهنگی-هنری ِ نوسندگان‌اش، می‌توان از رشد و نمو ِ نهالي نام آورد که، یک دهه پیش، محمّد ِ عطریان‌فر در روزنامه‌یِ همشهری کاشت. از این میان، شرق، هم‌میهن، کارگزاران و شهروند ِ امروز از شمار ِ نشریّاتي بودند که با سیاست‌گذاری ِ عضو ِ بازداشتی ِ حزب ِ کارگزاران جای در تاریخ ِ مطبوعات ِ متعهّد ِ آزادی‌مدار باز کردند و «توقیف» رنگ از رخ ِ گل‌گون ِ ایشان نبرد. "محمّد ِ عطریان‌فر" که این روزها با فریاد ِ شکست در دادگاه‌نمای ِ اعتراف‌گیری ِ قرون ِ وسطایی شهره‌یِ عام و خاص است، پیش از انتخابات و به جرم ِ اقدام علیه ِ امنیّت ِ ملّی دست‌گیر شد!
      پیش‌تر انتظار می‌رفت تا روزنامه‌نگاران و فعّالان ِ مطبوعاتی ِ کشور، به ویژه کارکنان ِ روزنامه‌یِ همشهری، به بازداشت ِ "عطریان‌فر" واکنش ِ صنفی نشان دهند.

محمّدرضا شجریان، موسیقی‌دانِ بزرگِ ایران، در حرکتي نمادین و اعتراض‌آمیز، شیوه‌یِ شهروندمدارانه‌اي برایِ بستن ِ دهان ِ روبهکان به کار گرفته اند. ایشان با طرح ِ شکایت از عزّت‌الله ِ ضرغامی، رئیس ِ سازمان ِ صدا و سیما یِ جمهوری ِ اسلامی ِ ایران، در اعتراض به پخش ِ آثار ِ چندین‌باره‌یِ خود بی‌ارتباط با سلیقه‌یِ رادیو و تله‌ویزیون، نشان دادند خاکی تر از آن سروش ِ آسمانی اند که تاج ِ سر ِ صدا و سیما ست؛ به رنگ ِ خس و خاشاک. از این رو، حسین ِ شریعت‌مداری، مدیر ِ مسوول ِ زورنامه‌یِ آسمانی ِ کیهان و تئوریسین ِ اصولگرایان، در واکنشي به این رفتار ضمن ِ رنگ-و-رو پریدگی ِ بسیار، استاد شجریان را از عرش به زیر ِ فرش رسانده و (اشتباهاً) در آغوش ِ حرام‌لقمگی ِ خویش کشیده است. تنیدن ِ دام به دوٓر ِ خود از دیرباز رسم ِ روبهکان بوده و «تا دید فریب اثر ندارد / راحت ز ِ کف اش رفت؛ روان شد چو لجنزار»!

محمّدحسین ِ آقاسی، وکیل ِ رسمی ِ استاد محمّدرضا شجریان، در گفت-و-گو با رسانه‌هایِ نا-دولتی ِ داخلی و خارجی، به تشریح ِ شکایت ِ شجریان از حسین ِ شریعت‌مداری پرداخت. وب‌گاه ِ "شجریانی‌ها"، وب‌سایت ِ "موسیقی ِ ما" و روزنامه‌یِ "اعتماد ِ ملّی" با انتشار ِ گفته‌ها و شنیده‌هایِ این ماجرا، در مطالبي اختصاصی تا چندي، رسانه‌یِ منحصر به اخبار ِ شکایت ِ شجریان شدند؛ تا کار ِ پرونده‌سازیِ کیهان رویِ زمین نماند!

همچنان که شرح ِ ماجرا را از ایشان (فایل ِ صوتی ِ گفت-و-گویِ محمد حسین ِ آغاسی، وکیل ِ شجریان) می‌شنویم، جزئیات ِ شکایت ِ استاد از صدا و سیمایِ اسلامی ِ ایران و روزنامه‌یِ آسمانی ِ کیهان در واپسین نوشتار ِ وب‌لاگ ِ همایون ِ شجریان، به سردبیریِ سهند ِ سلطان‌دوست، نوشته شده؛ دست‌نوشته‌یِ سیّد عبدالحسین ِ مختاباد __خواننده‌یِ یک سَر و هزار سودایِ سنّتی ِ سابق که با حمایت از کرّوبی دیگر قرار نی‌ست در سیما لب‌خوانی کند__ نیز در صفحه‌یِ نخست ِ روزنامه‌یِ اعتماد ِ ملّی ِ امروز (یک‌شنبه 04/05/1388، ش. 977، PDF) قرار دارد.

..:. پس‌نوشت| در ادامه‌یِ پست‌هایِ پیشین، روز ِ شنبه اعتماد ِ ملّی پاره‌اي از گزارش ِ اختصاصی ِ وب‌گل از نهمین مراسم ِ سالمرگ ِ احمدِ شاملو را نوشید و «یا حسین» هم نگفت! امروز امّا خود، با گزارش ِ تر-و-تازه‌اي جبران ِ مکافات کرد و عذر ِ ما را در عرصه‌یِ خبرگزاری خواست!
"وب‌گلنا" با سپاس ِ بی‌کران از همکاران ِ فرهنگفر و هنردوست ِ این روزنامه، جهت ِ پوشش ِ خبری ِ چندروزه در خصوص ِ سالمرگ ِ شاملو و کوشش در چاپ ِ ویژه‌نامه‌یِ خواندنی ِ این شاعر ِ روزنامه‌نگار، آرزویِ بهروزی و پیروزی برایِ تمامی ِ دست-اندر-کاران داشته و آزادیِ سردبیر ِ نوآور و خبرنگار ِ گرامی شان، محمّد ِ قوچانی و مهسا امرآبادی، را از بند ِ بی‌گناهی ِ زندان ِ اوین به انتظار می‌کشد.
گفتنی ست، این دو عزیز ِ روزنامه‌نگار به جرم ِ برهم زدن ِ امنیّت ِ ملّی، آموزش ِ انقلاب ِ نرم در خارج از کشور و شرکت در تجمّعات برایِ بر-اندازی ِ حکومت، چندي پس از انتخابات ِ 22 ِ خرداد ِ 1388 دستگیر شدند و یک ماه ِ تمام را در زندان ِ اوین سپری می‌کنند.

آقایِ محمّد ِ قوچانی، سردبیر ِ نشریّات ِ توقیف‌شده‌یِ "شرق"، "هم‌میهن" و "شهروند ِ امروز"، در تماس با همسر ِشان __خانم ِ مریم ِ باقی__ ضمن ِ تکذیب ِ اتّهامات، بر بی‌گناهی ِ خویش تأکید کردند.

سرکار خانم ِ مهسا امرآبادی امّا، با وجود ِ بارداری و بیماری، بی‌خبر در زندان سر می‌کنند و گویا تاکنون تماسي با خانواده‌یِ خود نداشته اند.

به امید ِ آزادی ِ جسارتي که در قفس شد...

..:. پس‌نوشت (24/05/1388)| در چند روز ِ گذشته روزنامه‌یِ اعتماد ِ ملی از قول ِ همسر ِ محمد ِ قوچانی اعلام کرد، قرار ِ بازداشت ِ موقّت ِ 2ماهه و بازجویی‌ها پایان یافته و با این وجود هنوز از آزادی ِ سردبیر ِ اعتماد ِ ملی خبري نی‌ست. مریم ِ باقی همچنین دیدار ِ اعضای ِ کمیسیون ِ امنیّت ِ ملّی ِ مجلس با محمد ِ قوچانی را تکذیب کرد و گفت، محمد اطّلاعي از این بازدید نداشته، از شرایط ِ و سلب ِ مطالعه و کسب ِ خبر ابراز ِ نگرانی کرده است.
مادر ِ مهسا امرآبادی نیز از ملاقات ِ با فرزند ِ خود خبر داد و اعتماد ِ ملی را در باره‌یِ وضعیّت ِ جسمی ِ این خبرنگار آگاه کرد.

[اختصاصی از وب‌گل]

مراسم ِ نهمین گرد ِ هم آیی ِ یادبود ِ "احـمـد ِ شــامــلــو" با آرامش ِ کم‌سابقه‌اي، در حضور  ِ نیروهای ِ امنیّتی ِ بی‌شماري، در گورستان ِ امامزاده طاهر  ِ کرج به پایان رسید.

با وجود ِ اطّلاع‌رسانی ِ محدود و رسمیّت نداشتن ِ بیانیه‌هایِ «کانون ِ نویسندگان» در نظر  ِ دولت‌مردان، مراسم  ِ نهمین سال‌گرد ِ احمد ِ شاملو، با آرامش ِ کم‌سابقه‌اي در یک فضایِ کاملاً پادگانی، مورد ِ استقبال ِ عاشقان ِ این شاعر  ِ گران‌قدر قرار گرفت. حضور ِ خودجوش ِ دسته‌های ِ دوست‌داران و چهره‌های ِ سرشناس  ِ شعر و ادب از ساعت‌هایِ آغازین ِ این برنامه، و رعایت ِ گوش‌زدهایِ مأمورانِ بی‌شمار  ِ حاضر در صحنه، موجب ِ هم‌کاریِ نیروهایِ آرم‌دار  ِ پلیس و برقراری ِ نظم  ِ منسجم  ِ مردمی در سر-تا-سر  ِ «گورستان ِ امامزاده طاهر» بود.
      بنا به گزارش‌هایِ رسیده، افرادي، بدون ِ داشتن ِ نشانه و لباس ِ آرم‌دار، اقدام به عکّاسی از چهره‌ها کرده که با وجود ِ نصیحت‌هایِ مردم، دست از هراس‌افکنی برنداشتند. ایشان ضمن ِ برحذر داشتن ِ حاضران از اجرایِ سرود و هم‌خوانی ِ آهنگ‌های ِ جمعی (از جمله یار ِ دبستانی و...) ، جمعیّت را به پراکندگی و تفرقه امر می‌کردند. با آن‌که توصیّه‌یِ پلیس برپایی ِ مراسم  ِ امن و آرام در زمان ِ کوتاه ِ بود، نیروهایِ آرم‌دار دخالتي در سردادن ِ سرود و اجرایِ تصنیف نداشته و حفظ ِ حریم  ِ اخلاقی را ملاک قرار دادند.
      یکي از حاضران ِ مراسم  ِ «نهمین سالمرگ ِ  درگذشت ِ احمد ِ شاملو» در گفت-و-گو با "وب‌گل" مداخله‌یِ نیروهایِ لباس ِ شخصی را بی‌هوده و موجب ِ هراس دانست، و از انگشت‌نما شدن ِ چنین افرادي در میان ِ موج ِ آرام ِ مردم ابراز  ِ خوش‌حالی کرد. این فرد با خرسندی از عمل‌کرد ِ مأمورانِ پلیس ادامه داد، «آن‌ها حتّا در پارک‌کردنِ خودروهایِ شخصی نیز راه‌نمایی می‌کردند که این باعثِ کم‌رنگ شدنِ برخي بداخلاقی‌ها ست.»
      وی هم‌چنین از حضور  ِ چهره‌هایي چون دکتر "ناصر  ِ زرافشان"، "محمّدعلی ِ سپانلو"، "محمّد ِ شمس ِ لنگرودی" و دیگر اعضایِ سرشناس ِ کانون ِ نویسندگان ِ ایران خبر داد و افزود، «آقایِ زرافشان با برگزیدن ِ یکي از شعرهایِ مورد ِ علاقه‌یِ شاملو، جهان‌بینی و روشن‌نگریِ بامداد را یادآور  ِ ذهن  ِ دوست‌داران کرد.»

هنوز، بازتابِ این مراسم در رسانه‌هایِ مطرح چندان چشمگیر نی‌ست و از رخ‌دادي در پایان ِ مراسم خبري به دست نرسیده، تاکنون نیز اخبار  ِ تصویری منتشر نشده است. با این حال، حاضران گزارش می‌دهند، برنامه در ساعت ِ شش  ِ بعد-از-ظهر، و بی هیچ درگیری ِ سیاسی به خواهش  ِ بانیان (اعضایِ کانون ِ نویسندگان) در خروج  ِ هرچه زودتر  ِ مردم، پایان یافت.
      گفت-و-شنودها حاکی از بر پایی ِ یک اجتماع ِ کاملاً خودجوش در سالمرگ ِ شاعر  ِ بزرگ ِ مردمی، با سکوت ِ کامل ِ خبری، ست.

» خبرهای ِ سپسین از همین رسانه به دست ِ دوست‌داران خواهد رسید.
» پاره‌بردای یا نقل  ِ کامل  ِ این خبر در هر نشریّه‌اي با گزارش ِ نام (وب‌گل) و نشان (لینک) ِ منبع شایسته است.
» وب‌گل از هم‌اکنون آماده‌یِ انتشار  ِ گزارش، یادنامه و دل‌نوشته هایي پیرامون ِ شاعر  ِ شبانه‌ها و عاشقانه‌ها، احمد ِ شاملو، به قلم ِ شما دوستان ِ همراه است. هم‌کاری در این راه ِ ناهموار، یادآور  ِ دشواریِ رهنورداني ست که در جدال با خاموشی، چراغ را مدیون ِ ایشان ایم.

 ..:. پس‌نوشت: آنچه خواندید گزارش ِ اختصاصی ِ وب‌لاگ ِ "وب‌گل" از نهمین مراسم  ِ سالمرگ ِ احمد ِ شاملو، شاعر شبانه‌ها و عاشقانه‌ها، در روز ِ جمعه دوم  ِ مرداد ِ هزار و سیصد و هشتاد و هشت ِ خورشیدی (02/05/1388) بوده که بر اساس ِ گفت-و-گو با تعدادي از علاقه‌مندان ِ حاضر در صحنه آماده شده است.
      در این گزارش سعی بر عدم ِ اعمال ِ سلیقه بوده که در برابر  ِ اخبار  ِ به-دست-آمده از دیگر رسانه‌های ِ محلّی و رسمی ِ صحت ِ ماجرا قابل ِ بررسی ست. از این رو، گزارش ِ روزنامه‌یِ اعتماد ِ ملّی و پس از آن، ویژه‌نامه‌اي که گروه ِ ادب و هنر ِ این روزنامه، به سرپرستی ِ مهدی ِ یزدانی ِ خرم، تدارک دیده اند در وب‌لاگ قرار خواهد گرفت.

..:. کليدواژه‌ها (keywords)| شاملو، احمد، 1304 - 1379، احمد شاملو، الف بامداد، الف صبح، شعر، شعر نو، شعر سپيد، شاعر، معاصر، شبانه، عاشقانه، کتاب، فرهنگ، کوچه، آيدا، آيدا شاملو، ريتا آتانث سرکيسيان کتنز، ناصر زرافشان، ناصر زر افشان، محمد علي سپانلو، محمد شمس لنگرودي، کانون نويسندگان ايران، نهمين مراسم سالگرد سالمرگ، گورستان امامزاده طاهر کرج، برگزاری مراسم شاملو، سالگرد، سالمرگ، گزارش مراسم شاملو.

مراسم  ِ نهمین سال ِ درگذشت ِ "احـمـد ِ شـامـلـو [ا. بامداد، ا. صبح]" فردا (جمعه) دوم ِ مردادماه ِ 1388، ساعت ِ پنج ِ بعد-از-ظهر، در گورستان ِ امامزاده طاهر  ِ کرج برگزار می‌شود.

بنا به گزارش‌هایِ پراکنده در میان ِ دوست‌داران ِ شعر و ادبیّات، مراسم  ِ یادبود ِ احمد ِ شاملو __شاعر، پژوهشگر و منتقد ِ ادبی ِ پُرآوازه__ با حضور ِ بزرگان ِ فرهنگ و ادب در نُهمین سال‌مرگ ِ این شاعر برگزار خواهد شد. این مراسم که هرسال در مزار  ِ شاعر، گورستان ِ امامزاده طاهر  ِ کرج، بر پا می‌شود پذیرایِ شِماري از دوست‌داران ِ فرهنگ و ادب، به ویژه علاقه‌مندان ِ شعر  ِ معاصر است امّا، به نظر می‌رسد رنگ ِ حضور  ِ امسال سبزتر از همیشه باشد.

      برنامه‌هایِ بزرگ‌داشت ِ شاملو، در زاد-روز و سال-مرگ ِ وی (بیست-و-یک ِ آذر و دوم  ِ مرداد)، همواره با سنگ‌اندازی‌هایي همراه بوده، که شکستن ِ چندین-و-چندباره‌یِ سنگ ِ مزار و جلوگیری از اجتماع در «امامزاده طاهر» نشان از وجود ِ کینه‌ورزی با شاعر، حتّا در خواب ِ ابدی، ست.
      در سال‌هایِ اخیر، اعمال ِ فشار و محدودیّت در برگزاریِ چنین برنامه‌هایي چنان شاخه گسترده که، همچون سال ِ گذشته، به دخالت و گاه خشونت ِ پلیس انجامیده است؛ به گزارش ِ حاضران ِ صحنه در مراسم  ِ سال‌مرگ ِ سال ِ 1387، نیروهایِ پلس ِ شخصی و آرم‌دار با پراکندن ِ اجتماع ِ خودجوش ِ مردمی و اعضایِ «کانون ِ نویسندگان ِ ایران»، تمامی ِ ایشان را در اتوبوس‌هایي به مناطق ِ دوردست ِ پای‌تخت [تهران‌پارس!] منتقل کردند. "آیدا شاملو" (ریتا آتانث سرکیسیان کتنز، همسر  ِ شاعر) و "ناصر  ِ زرافشان" (حقوق‌دان و از اعضایِ کانون ِ نویسندگان و وکیل ِ مدافع ِ انتشارات ِ آگاه) از جمله‌یِ چهره‌هایِ شاخص ِ این مراسم __و یادبودهایِ پیشین__ بودند که با اضهار  ِ تأسّف از سیاست‌هایِ فرهنگ‌زُدا، از اظهار  ِ نظر  ِ رسمی خودداری کردند.
      البتّه، با وجود ِ مقبولیّت ِ این گونه مراسم‌ها در میان ِ فرهنگ‌دوستان، امسال نیز گمانه‌زنی‌ها حاکی از گرهْ‌افکنی در گرد ِ هم آمدن ِ خیل ِ بی‌شِمار  ِ مردم است که پی آمد ِ آن پای ِ مدّعیان ِ مردم‌سالاری را خواهد گرفت.

احمد ِ شاملو در بیست-و-یکم  ِ آذرماه ِ 1304 ِ خورشیدی، در خیابان ِ صفی‌علی‌شاه ِ تهران، چشم به جهان گشود و با گذران ِ زندگی ِ سخت و ناهموار، «شاعری» را، در سال‌های ِ اشک-و-شکّ ِ ستم‌شاهی، پیشه کرد. نزدیک به 18دفتر  ِ شعر  ِ شبانه (اعتراضی) و عاشقانه (عاطفی) حاصل ِ هم‌نشینی با "نیما یوشیج" (علی ِ اسفندیاری، پدر  ِ شعر  ِ نو  ِ فارسی)، و رویکرد ِ اجتماعی ِ ادبیّاتِ او، ست، که از میانِ آن آثار می‌توان به هوای ِ تازه، باغ ِ آینه، آیدا؛ درخت و خنجر و خاطره، ابراهیم در آتش، و... در آستانه اشاره کرد.
      وی که از پیشگامان ِ شعر  ِ منثور (prose Poem) و شعر  ِ سپید ِ پارسی (blank verse) است، پدر  ِ روزنامه‌نگاری ِ نوین ِ ایران و خالق ِ طرح ِ «صدای ِ شاعر» به‌شمار می‌رود. فرهنگ ِ عظیم  ِ "کتاب ِ کوچه" نمونه‌ی ِ بارز  ِ پژوهش ِ روشمند ِ او در زبان ِ عامّه‌یِ مردم و زبان‌زد ِ خاص و عام است که شهرت ِ جهانی دارد.
      این زبان‌شناس و موسیقی‌دان ِ جسور، در زمینه‌یِ نشر و گسترش ِ شعر و موسیقی، با چهره‌هایي چون "فروغ ِ فرّخ‌زاد، احمدرضا احمدی، محمّدرضا شجریان، فریدون ِ شهبازیان، بابک ِ بیات، احمد ِ پژمان" و دیگران همکاری داشته و زنده‌یادان "مرتضا ممیّز، پرویز  ِ شاپور، عِمران ِ صلاحی" در طرّاحی، کاریکلماتور و کاریکاتور با او ایده‌هایِ مثال‌زدنی و بکري آفریده اند که مورد ِ توجّه ِ گرافیست‌های ِ امروز است.
      پس از یک دهه هم‌بستری با بیماری‌هایِ بحران‌زایِ قند و عروق، و قطع ِ پایِ راست از زانو، بیمارستان ِ ایران‌مهر در دوم  ِ مردادماه ِ سال ِ 1379 ِ خورشیدی شاهد ِ پرواز  ِ ابدی ِ شاعر  ِ بی‌قرار  ِ روزگار، احمد شاملو، بود.

یاد-اش در دل ِ دوست و دشمن سبز و هراس‌انگیز است.

» خبرهای ِ سپسین از همین رسانه به دست ِ دوست‌داران خواهد رسید.
» پاره‌بردای یا نقل  ِ کامل  ِ این خبر در هر نشریّه‌اي با گزارش ِ نام (وب‌گل) و نشان (لینک) ِ منبع شایسته است.

..:. کليدواژه‌ها (keywords)| شاملو، احمد، 1304 - 1379، احمد شاملو، الف بامداد، الف صبح، شعر، شعر نو، شعر سپيد، شاعر، معاصر، شبانه، عاشقانه، کتاب، فرهنگ، کوچه، آيدا، آيدا شاملو، ريتا آتانث سرکيسيان کتنز، ناصر زرافشان، ناصر زر افشان، محمد علي سپانلو، محمد شمس لنگرودي، کانون نويسندگان ايران، نهمين مراسم سالگرد سالمرگ، گورستان امامزاده طاهر کرج، فروغ فرخزاد، احمد رضا احمدي، محمد رضا شجريان، فريدون شهبازيان، رباعيات خيام، بابک بيات، احمد پژمان، مرتضا مميز، مرتضي مميز، پرويز شاپور، عمران صلاحي، فروغ فرخزاد، احمد رضا احمدي

• :: در تماشاگهْ ِ پاییز، شعري از سیاوش ِ کسرایی
• :: فرامرز ِ پایور پرواز کرد
• :: در باره‌یِ ایران‌دخت؛ جایِ خالی ِ زنان در مطبوعات ِ ایران
• :: مدیر ِ مسؤول ِ روزنامه‌یِ فرهنگ ِ آشتی!
• :: بــه جــای ِ تــشــکـّـر!
• :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ دمي خورده بودیم و گفتند، بس!
• :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ راستی را بوسه‌یِ تو بوسه‌یِ بدورد بود؟
• :: استاد محمدرضا شفیعی ِ کدکنی ایران را ترک کرد
• :: به بهانه‌یِ زادروز ِ حسین ِ علیزاده؛ در وصف ِ تار ِ نیمایِ موسیقی - نانا
• :: افـتـخـار مـی‌کـنـم کـه شـکـسـت خـورده ام؛ مهدی ِ یزدانی ِ خرم
• :: توقیف ِ یک روزنامه یا توهین به اصحاب ِ رسانه؟
• :: آن کـودتـای ِ سـخـت، این انـقـلـاب ِ نـرم؛ نیم قرن نعمت!
• :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامه‌نگار، آزاد شد
• :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامه‌نگار، بازداشت شد
• :: صدای ِ عدالت توقیف شد، اعتماد ِ ملّی در آستانه!
• :: شرح ِ شکایت ِ شجریان از شریعتمداری و زورنامه‌اش