دو ره در بیشه-زاري زرد، زماني، در بر-ام آغوش بگشودند و من،
تک-رهرُوي تنها،
سفر از هر دو ره را در دلام خواهان.
دو چشم ِ آرزو دلگیر...، چند گاهی دیر،
مسیر تاب-تابانِ یکي را
_تا بدان جایي که میپیچید در انبوهِ بیشه_
خیره ماندم.
دیگري را برگزیدم؛
کِش [کهاش] همان اندازه پُر-زیبایی و پُر-جلوه دیدم،
وز دگر ره در خور و شایستهتر بود
زیرا که
پُر-گیاه و پُر-علفتر بود،
و رهرو کمتر از آن رفته و
ناپیمودهتر بود.
هرچند، در حقیقت، از گذار ِ گامهایِ رهرُوانِ پیش،
بیش-و-کم،
در حدِّ هم،
فرسوده بود-اند!
لیک، هر دو در بساطِ صبحگاهان، نقش-بند از برگهایي زرد،
که گامي بر جبین ِ زردِ-شان پامالِ ظلمت نا-فشرده،
بیسخن گسترده بود-اند.
آه، آری،
دیگري را از برای روز ِ دیگر وانهادم.
باری، آگه به رسم ِ جارییِ راهي به راهي،
از همان آغاز هم برگشتنم در باتلاق ِ خاکییِ تردید فانی بود.
سالیانِ سال، زان پس،
در میانِ راه، جایي،
با لبي پُر-آه، خواهمگفت:
دو ره در بیشه-زاري زرد، زماني، در بر-ام آغوش بگشودند و من،
من راهِ کمتر-رفتهای را برگزیدم.
تفاوتها، تمامی، از همان، از آن گزینش، باروَر شد!
» برگرداني از شعر ِ "راهِ ناپیموده"؛ اثر ِ رابرت فراست.
"The Road Not Taken"
Robert Frost
Two roads diverged in a yellow wood
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth
Then took the other, as just as fair,
And giving perhaps the better claim,
Because it was grassy and wanted wear,
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,
And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted if I should ever come back.
I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I -
I took the one less travelled by,
And that has made all the difference.
![[بالایِ برگه]](http://webgol.persiangig.com/icons/home-24-3.png){kind=icon}
- :: در تماشاگهْ ِ پاییز، شعري از سیاوش ِ کسرایی
- :: فرامرز ِ پایور پرواز کرد
- :: در بارهیِ ایراندخت؛ جایِ خالی ِ زنان در مطبوعات ِ ایران
- :: مدیر ِ مسؤول ِ روزنامهیِ فرهنگ ِ آشتی!
- :: بــه جــای ِ تــشــکـّـر!
- :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ دمي خورده بودیم و گفتند، بس!
- :: در سوگ ِ مشکاتیان؛ راستی را بوسهیِ تو بوسهیِ بدورد بود؟
- :: استاد محمدرضا شفیعی ِ کدکنی ایران را ترک کرد
- :: به بهانهیِ زادروز ِ حسین ِ علیزاده؛ در وصف ِ تار ِ نیمایِ موسیقی - نانا
- :: افـتـخـار مـیکـنـم کـه شـکـسـت خـورده ام؛ مهدی ِ یزدانی ِ خرم
- :: توقیف ِ یک روزنامه یا توهین به اصحاب ِ رسانه؟
- :: آن کـودتـای ِ سـخـت، این انـقـلـاب ِ نـرم؛ نیم قرن نعمت!
- :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامهنگار، آزاد شد
- :: مهدی ِ یزدانی ِ خرّم، منتقد ِ ادبی و روزنامهنگار، بازداشت شد
- :: صدای ِ عدالت توقیف شد، اعتماد ِ ملّی در آستانه!
- :: شرح ِ شکایت ِ شجریان از شریعتمداری و زورنامهاش
هرگونه پارهبردای، نَقل و انتشار ِ هر ریخت و رفتار و گفتار و
نوشتاري از این وبلاگ، کلاهبرداری ست و پیگرد ِ قانونی دارد؛
ذکر ِ منبع و گزارش ِ پیوند (Link) پیشکـش! پـیـشـاپـیـش از حق-نگه-داری-تان
متشکّر ایم.